wanneer ik mijn tekst teruglees denk ik ook wel eens....

Soms is het als ik dan mijn tekst eens teruglees wat ik eigenlijk niet zo dikwijls doe, dat mijn schrijvend vingergetik nèt een niveau te hoog wil grijpen en dan alsof hij zich wil branden aan de stralen van de zon terugvalt in een zee van ongerijmdheden. Mijn woorden, dat weet ik natuurlijk wel, zijn niet altijd evenzo duidelijk en gemakkelijk te volgen, het is ook voor mij soms alsof het de indruk is dat ik maar dronken ben, misschien evenwel, gaat het door mij heen, ben ik wel dronken maar dan niet van wijn.

Wat is de aarden pot, zo heb ik dat begrepen, wanneer zijn scherf zich opricht tegen de hand van zijn maker? De pot lag al in scherven op de vloer, wil die dan zich ook nog eens richten tot de maker van zijn oorspronkelijk ontwerp? Wat let het de pottenbakker om op zijn schijf een nieuwe aarden pot te draaien, de scherven in een hoek te vegen en na de zachte vorm in zijn oven te hebben gehard de nieuwe pot in gebruik te nemen als was er niets gebeurd?

Mijn woorden, hoewel ik voorgeef het van minder belang te achten of zij gelezen zullen worden, zijn bedoeld voor diegenen die hun belang bij mij in veiligheid willen achten en al zo dikwijls een onbestendigheid ten antwoord hebben gekregen. 



Ik kan niet beter verklaren hoe het hier in de hal van de Meerkoetenhof toegaat met de betrekkelijke rust die er heerst, en van de toekomst heb ik evenzo weinig kennis als alle mensen om ons heen, ik kan slechts hier zo schrijvenderwijs in deze regelen beloven dat ik mijn best zal doen wanneer de plicht mij roepen zal, het hoe of wat dat valt nog af te wachten. Er dient zich eerst een herstelde gave des onderscheid's te hebben gevormd, en wellicht is deze er ook nooit zo duidelijk geweest met mij. Ik hoop dat die gelegenheid ons gelaten wordt, er is geen haast, hetgeen ons wacht zal een ander tijdsbegrip kennen dan de gewone dingen van het dagelijkse leven deze als hun tijdelijke betrekkelijkheid kennen. Angst behoeft er niet te zijn, ik heb de Vader der mensen leren kennen als een machtige arm die altijd op tijd zijn kracht laat zien en zeker indien wij willen denken aan een economisch omgaan met de tijd dan is het Deze die mij dat leerde. 

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

Hans Bol - meimaand

Het klinkt bedenkelijk wellicht maar ik begrijp ik dien hier te verklaren: zoeken jullie het nu maar zelf even uit met al die benauwende vragen, in ons geval heb je het antwoord zelf in huis en ter onmiddelijke beschikking maar het zal even zoeken zijn. 

Van de heer Buhr valt niet te verwachten dat hij zijn gezag zal uitoefenen in afhankelijkheid, noch van hemzelve, nog van die zijn gezag betreffen zal.

Hoe ik aan deze foto gekomen ben staat mij niet helder voor de geest. Hij verzinnebeeldt voor mij hoe hoog en hoe diep de Levende met ons is gegaan. Wij mensen kunnen dat noch herhalen, noch ons heel goed herinneren. Daarom bouwen wij voor het heilige moment meestal een kerk of kapel op de plaats die voor ons ten beste  is geweest. Ons land is evenwel al zo vol gezet met kerken en kapellen dat het ook voor de leek licht te begrijpen valt dat de geschiedenis die wij zijn gegaan reeds een kloosterkerk kende. Rechtvaardiger acht ik het wanneer ik twee links den volke wijs:

 #Oranjefonds    ***|*  #KWF 

Het zij gewenst de mensen persoonlijk bewust te worden waarvoor wij er zijn en zijn geweest, dat de vertoningen wat zijn tegengevallen heeft goed uitgepakt voor een versterking van het samen op weg gevoel en de degelijke Hollandse nuchterheid.  In tegenstelling tot de Weense opvattingen wordt in ons land voor niemand een uitzondering gemaakt naar wet, recht en regel.

%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%