over het rapalje dat ons hinderlijk volgde, mijn belangen en rechten

Het is mij niet duidelijk wie deze blogpost leest en of er ook maar iemand in ons land is die kennis wil nemen van mijn zienswijze op de dingen die om ons heen en in de samenleving zich afspelen. Ik zou de indruk hebben gekregen soms dat onze geschreven arbeid wordt gefraudeerd, en dat diegenen voor wie ik mijn bericht heb verlevendigen mogen  in de werkelijkheid nimmer kennis hebben kunnen nemen van wie ik ben of waar ik sta, het is mij vreemd te moede. Dat er negatieve berichtgeving rondom mijn persoon is gepleegd, dat weet ik zeer goed bij tijden en dan dring ik het weg als iets wat men wellicht maar te aanvaarden had. Mijn functie is niet in de zin der wet een Messiaans gegeven, mijn arbeid bestaat in een representatieve zin van voorlichtende aard en artistieke gave waar ik heel erg hard voor heb mogen werken, dat mij zowel gegeven werd als dat de gedachte was dat ik mij deze gaven eigen moest maken,  in geen enkele zin kijk ik op mensen neer en ik acht mijzelf niet beter dan wie ook, hoewel ik soms de indruk wekken hoor dat ik hetgeen mij wordt betoond door de Vader der mensne als ene vertrouwen dat op mij rust door alle zinloze geweld over mij gepleegd niet heel gemakkelijk vermag te verstaan.



Voorlopig is mijn concept ik dien de boodschap van het Koninkrijk aan de mensen van goede wil door te geven als een geschenk na eeuwen van onwetendheid tot ons gebracht, de Christus ben ik geenszins in bedoelde zin gelijk ik acht mij slechts zijn broeder. Het was op de eerste plaats de Vaderlijkheid van de here Jesus welke ik herkende als al evenzeer die mij ten aandacht roept, en Diegene die de mensheid somtentijds leerde aanvaarden als de Almacht in de schepping keerde in tranen van onvermogen naar mijn woning, hoe of wie dit niet kan begrijpen kan ik helaas niet nader aangeven dan dat de Vader der mensen het beter had gacht om in de streken van Nijl en Jordaan te verblijven, het rumoeren evenwel was hem grotelijks teveel geworden en hij deelde mij eenvoudigweg mede dat alle goede bedoeling en aanmaning van zijn kant niet had vermogen kunnen dat er een strijd zonder einde werd gevoerd, hij betoonde zich als een zeer vermoeide Heer die zijn schepping niet langer kende.  Ik heb hem een onderdak geboden en mijn persoon weet niets omtrent welk psychologisch denken te melden dan dat het kennelijk zo was verworden dat zijn verblijf in de lage landen voorlopig veilig was, voor een wereld van verwording acht ik het beter de eer aan ons te behouden en geen mededeling te doen dan aan een vertrouwd gezag. Mij staat in het geheel geen zware taak te wachten, de hand des Heren drukte zwaar op ons hetgeen normaal wordt geacht in het zicht van den doolgang dezer wereld, gelukkig ik was daartoe thuis. Het is naar mijn oprecht getuigenis nimmer de bedoeling geweest dat het persoonlijk leven in dit getuigen zo was verlopen als ik mij nog maar vagelijk herinneren kan, een motief voor vertrouwen is mij evenwel niet langer gegeven ook niet naar diegenen die ons na staan, de kuiperijen zijn mij alle bekend geweest en ik heb verduren mogen, ik behoud mij slechts het onvoorwaardelijk recht mij gegeven ik vertrouw het huis van David en meer niet, dat dezen aan hun geweldadigheid niets konden doen dat gewerd mij duidelijk en het is tot op heden zo gebleven dat men in deze kwetsbaar is, ik behoor te vrezen voor wat men met mij voor meent te kunnen hebben en in een wijze die ik niet ken meent te doen, ik ben niet ziek en vanuit den gastvriendschap wordt ik gestimuleerd mij niet te onthouden van een middel ter voorkoming van de dommel die men mij had overgedaan. Het si een beproef geneesmiddel gebleken en men verstaat althans degene die zich kenbaar wenst te maken, men achte mij zonder reden dan beter een junk dan een pleger van de ontuchtigheid. Het Nederlands landschap bemin ik niet zeer, ik heb mij ingespannen van ons land te leren waarderen de nijvere gedachte, dat er zoveel kwaads onder de mensen  was gekomen ik wist dat niet bewust.

Diegenen die mij onderdrukken wil ik ten dode toe vervolgen, het is des Vader's wederkerende gemachtigdheid de daad der voltooiing van mijn vonnissing te stellen, hoe de volkeren met dit denken omgaan is mij geenszins bekend dan dat boven dan wet en recht geldigheid kent het recht van kroon en troon des lands, ons vaderland, ik zal het niet verlaten, men wilde zich vandaag nog van mijn aanwezig blijven in volharding ontdoen, in de gedachte dat als men  den mens heeft verwrongen men het vuil niet nodig meer heeft en er geen geld meer wordt verdiend.

Tensl;otte heb ik bemerkt dat binnen de kringen van het Huys van Oranje meningsvorming is beoefend ten aanzien van persoon en recht, ik leg het den publieke verder over er een gedahcte in te willen geven, wat het ons aangaat men erkent nimmer het koninklijk beraad indien men met getrouwen verkeert en een prince van Oraniën kan ik tot heden niet in het jeugdige gezelschap ervaren mogen. Eenieder kent zijn plaats naar best vermogen, een God in deze ken ik in genade en rechtvaardig gezag. Ik heb tot de hervorming mogen overgaan.