op staatkundige gronden vertoont de Here Uw God zijn bestaansgedachte in een projectieve zin

Het is me wat voortdurend een migraine en hoe lang dat nu al duren mag kan geen mens in onze streken zich nog heugen. 

Ons land heeft taken en verantwoordelijkheden naar de internationale gemeenschap waarop het langdurig werd voorbereid. Dat gegeven nu los te laten ten behoeve van een karige beurs, dat lijkt ons toch een redeloze zaak van elke zin verstoken. Het woord heeft toch geklonken dat degene die ons zenden mag in een uniek te noemen zin voor de politieke vertegenwoordiging ten behoeve van evenwichtige en bestendigende voorwaarden van in de openbaarheid te voegen bedoelingen die er al wel zijn voorbereid maar nog niet tot kennis zijn geworden, zich door anderen dan Bur, wat haat ik mijne namen wat ik ook bedenken wil, kan laten vertegenwoordigen, een prinselijke heerlijkheid kan je je dan ook niet veroorloven en om een grote staat te voeren moet een mens uit ander dan uitsluitend sandelhout gesneden zijn, ik voel mij in geen enkele vorm voorbereid op een bedoelde taak in mijn vooralsnog uiteindelijk zinloos gebleken bestaan van de vrijgezel met aanloop aan de deur, dan is dit allemaal meer een zaak ter beoordeling van Jan-kijk-eens-wat-ik-op-de-kermis-kan.

De Here Uwer Godes Gode biedt het aan ter overweging te nemen van Uw brutale denken dat niets zonder reden is geschied en dat ge slechts te prijzen zij vanwege Uw overgrote liefde en onhebbelijke aandacht voor de belangen die niet gerekend kunnen worden als aan U toevertrouwd in een werkelijke zin van redenen.

Te dikwijls heb ik U overgeleverd aan berisping zonder enige verbandstelling in de zin van het menselijk gevoel waarmee ik U had toebedeeld, dan dat ik nu van U zou vragen een gezag te mogen toevertrouwen dat verder gaat dan de 4 muren van het woonvertrek waarin ik mij een toevlucht had gevonden. Ge hebt ons trouw gediend, en bedenk wel, Uw vader wil zich zo dikwijls in een vraagstelling aan U voordoen waarvan ge dan weer niet de bron herkent! Een ziekte die ik afroep zonder reden kan geen menselijk betogen U van genezen en het spreekwoord luidt: geneesheer genees U zelve. Van een verpleegster van lichte zeden kunt gij de zin van onze redenen die ik  koester vanuit mijn hemelse op U neerzien niet vertrouwen te vernemen. En zonde en schuld leidden al zo dikwijls tot een met veel nadruk en loze woorden uitgebracht decreet waar dan weer eenieder die er wat in ziet ermee te kunnen verdienen U mee belasten denkt te kunnen doen.

het hert in Richmond's Hertenbos
England en Wales achten zich
meer verplicht dan ooit

Zelf wilt gij dat heel wel in Uw geopenbaard verlangen naar oneindigheid beseffen maar het is gelukkig zo dat de moderne tijd zich laat bedienen door schriftuur in wezenlijk vertrouwde zin, hetgeen gij humoristisch acht is het verschijnen van ons woord in dichterlijke zin. De vrede die ik U wil laten is dat geen mens behoeft te vertrouwen op een woord dat niet al meer bestaat voordat het werd gegeven, en niemand zit te wachten op een man die het allemaal wel begrijpen wil en zo goed weet. Genieën, daar werd de mensheid nimmer veel vooruit mee gebracht en wie zal zeggen dat onze wijsheid het gebiedt vooruit te gaan? Ik kan je wel naar de maan laten geraken maar een terugkeer daarvan is niet altijd zeker, ik ben een God voor U die geen risico wil nemen met hetgeen U thans geschonken is Uw ziel in te gedenken dat ook deze van een tijdelijk karakter is, wat die mensen waarvan gij meent dat gij moet optreden in landsbelang met u deden, daarvan vertel ik hier maar liever niets. Een graf zal ik U wel kunnen betonen aan het einde van de weg die ik nooit zeer verheugend noemen kan. Ik ben een God van vrede en gerechtigheid en anders niet.